Το φθινόπωρο είναι παραδοσιακά η εποχή της ανταμοιβής για τον αγροτικό κόσμο, καθώς δύο από τα πολυτιμότερα αγαθά της ελληνικής γης, το κρασί και το ελαιόλαδο, έχουν την τιμητική τους. Είναι η περίοδος που η φύση ολοκληρώνει τον κύκλο της και προσφέρει τους καρπούς που θα γεμίσουν τα κελάρια για όλο τον χειμώνα.
Ο τρύγος, που ξεκινά στα τέλη του καλοκαιριού και κορυφώνεται το φθινόπωρο, μετατρέπει τους αμπελώνες σε κυψέλες ζωής. Το πάτημα των σταφυλιών και η παραγωγή του μούστου δεν είναι απλώς αγροτικές εργασίες, αλλά μια ζωντανή γιορτή γεμάτη παράδοση. Από τον μούστο αυτό θα γεννηθούν τα νέα κρασιά, αλλά και αγαπημένες φθινοπωρινές λιχουδιές, όπως η μουσταλευριά και τα μουστοκούλουρα, που μοσχοβολάνε κανέλα και γαρίφαλο.
Αμέσως μετά, τη σκυτάλη παίρνει ο λιομάζωτος. Καθώς μπαίνει ο Νοέμβριος, οι ελαιώνες γεμίζουν με φωνές και δίχτυα. Η συγκομιδή της ελιάς και η επίσκεψη στο λιοτρίβι για το πρώτο, αγουρωπό και λαμπερό πράσινο ελαιόλαδο αποτελεί μια ιεροτελεστία αιώνων. Αυτό το «πρωτόλαδο», με την πιπεράτη και ζωντανή του γεύση, είναι η απόλυτη επιβράβευση της εποχής πάνω σε μια φέτα ζεστό, προζυμένιο ψωμί.